வாழ்க்கைத் துணை

வாழ்க்கைத் துணை-life partner

எங்கும் இருளின் ஆதிக்கமாக,மப்பும் மந்தாரமும் வானத்தை அடைத்து, தூறிக் கொண்டிருந்தது. மழை பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது. அடிக்கடி வாசல் வரை வந்து, வீதியில் தலையை நீட்டி பார்த்தபடி இருந்தார், அன்னபூசம். இன்னமும் வந்தபாடில்லை, மங்கை.
கலெக்டர் ஆபீசில், டபேதார் உத்தியோகம். எப்போதும் கலெக்டரின் நிழலாக உலா வர வேண்டும். சுகமாகத்தான் போய்க் கொண்டிருந்தது. 35 ஆண்டு சர்வீசில், 22 ஆயிரம் சம்பளம். பொருத்தமான மனைவி, அருமையான மகனோடும் ஏகபோகமாய் வாழ்ந்து வந்தார். வசந்தம் தவழ்ந்த வாழ்வில், புயல் வீசியது. கட்டிய புண்ணியவதி, 40 வயதில் போய் சேர்ந்து விட்டாள்.
ஒருவாறு மனதைத் தேற்றி, தாயில்லா மகனை குறை தெரியாது, நன்றாகப் படிக்க வைத்து வளர்த்து, ஒரு வேலையில் சேர்த்து, அவன் நிமிர்ந்த பொழுதில் இவர் தளர்ந்திருந்தார். தகுதியில் உயர்ந்து, அயல்நாட்டு வாய்ப்பு வந்து, பறந்து விட்டான், மகன், தனி மரம் ஆனார், அன்னபூசம். உறவுகள் யாரும் மரம் அருகில் இல்லை. பூர்வீகம் தெற்குத் திசை, காஞ்சிபுரத்திற்கு இவர் வந்ததும், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சொந்த பந்தங்களின் தொடர்பு அறுந்திருந்தது.
வெளிநாட்டு மோகத்தால் மகனும், அங்கேயே, 'செட்டில்’ ஆகிவிட்டான். ஆரம்பத்தில் ஆண்டிற்கு ஒருமுறை வந்து கொண்டிருந்தவன், இப்போது, அதுவும் இல்லை. எப்போதாவது மொபைல்போனில் அத்தி பூத்த மாதிரி பேசுவதோடு சரி. மனதைத் திடப்படுத்தி, தனியே வாழப் பழகிக் கொண்டார்.
இப்போது வயது: 73. ஹோட்டல் சாப்பாடால் வயிறு கெட்டவருக்கு, ஆறுதல் தந்தவள், மங்கை. முழுப் பெயர் மங்கையர்கரசி. வயது: 68. புறம்போக்கு இடத்தில் பிய்ந்து போன கொட்டகை ஒன்றில் வசித்து, இட்லி கடை நடத்தி வருபவள். இவரைப் போலவே காலம் கடத்தி வந்த, துணை இல்லாத பெண்மணி.
காலையில், நான்கு இட்லி, மதியத்திற்கு கொஞ்சம் சாதம், இரவில், இரண்டு தோசை அல்லது சப்பாத்தி எடுத்து வந்து தருவாள். ஓய்வூதிய பணத்திலிருந்து, 3,000 ரூபாய் சாப்பாட்டிற்கும், 4,000 ரூபாயை மருந்து மாத்திரைக்கும், மீதியை சேமிப்பாகப் பத்திரப் படுத்துவார். எதை எதையோ சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தவரை, பரிச்சயமான, மங்கையின் காலடி சத்தம் திசை திருப்பியது.
துாறலுக்குப் பயந்து, தலைக்கு முக்காடு சுற்றி, முந்தானைக்குள் கிண்ணத்தில், நான்கு இட்லிகளை கொண்டு வந்தாள். "மங்கையம்மா,பசி வயத்தை கிள்ளுது. ஏன் இம்மா நேரம்?" என, கிண்ணத்தைப் பிடுங்காத குறையாக வாங்கி, லபக் லபக்கென்று இட்லிகளை, சட்னியுடன் விழுங்கினார், அன்னபூசம்.
ஒவ்வொரு விள்ளலும் சுகமாய் உள்ளிறங்கியது. தண்ணீர் கொண்டு வந்து வைத்தாள், மங்கை. "என்ன பண்றது, மழை கொட்டிக்கிட்டிருக்கு. வர முடியல," என்று, மழையைச் சபித்தபடி, அவசர கதியில் சாப்பிடும் மனிதரைப் பார்த்ததும், அய்யய்யோ... மனுஷனை காக்க வைத்து விட்டோமே...' என்ற தவிப்பு, அவளை வாட்டியது.
மழையால் மின்சாரமும் இல்லை. இருட்டின் ஆக்கிரமிப்பு, வயிற்றுப் பிரச்னை கூட பெரிதாய் தோணவில்லை. கட்டையை நாலு மணி நேரம் கீழே போட வேண்டும். அதுதான் இப்போதைய முக்கிய பிரச்னை என்று, எழுந்து வெளியே வந்தாள். அச்சமயம், பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பிரித்துக் கட்டிய கொட்டகை நொடியில் சரிந்து நாசமானது.
ஒரு அனாதைக்கு. இன்னொரு அனாதை ஆதாவு. நனைஞ்சுட்டியா... மனம் கலங்காதே, உட்கார்,'' என்றார். "நாதியில்லாதவளா ஆயிட்டேனே... அரவணைச்ச கொட்டகையும் போயிருச்சே சாமி..." அழுதாள், மங்கை. அவளை கொஞ்ச நேரம் அழவிட்டார். அழுவது, அவள் மனக் காயங்களுக்கு மருந்தாக இருக்கட்டும் என்பது, அவர் கணக்கு. "மங்கை,நா ஒண்ணு சொன்னா ஏத்துப்பியா?” என்றார். மலங்க மலங்க விழித்தாள், மங்கை.
அன்னபூசத்தின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தாள். அவள் விழிகள், 'என்ன சொல்லப் போறீங்க?' என்ற வினாவைத் தாங்கி நின்றன. "இனிமே நீ எங்கேயும் போக வேணாம். இங்கேயே இருந்துக்கோ," என்றார். அவளுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. பதில் சொல்லத் தெரியாமல் விழித்தாள். "இதோ பார், நீ எனக்கு பொஞ்சாதி இல்ல, வப்பாட்டி இல்ல, காதலி இல்ல. ஆனா, நீ எனக்குத் துணை; வாழ்க்கைத் துணை.
ஆதரவு இல்லாம திக்கற்று, பரிதவிக்கிற ரெண்டு பேருக்குமே இந்தத் துணை அவசியமானது. இதுல எந்தக் களங்கமும் இல்ல. ஏன்னா, இது காமம் கடந்த உறவு. இனி, நாம ஒரே வீட்டுக்குள்ள தான் வாழ நேரிடும். இந்த உறவுக்கு, என்ன பேருன்னும் தெரியல. சாஸ்திர சம்பிரதாயம் அனுமதிக்கலேன்னாலும் அதப்பத்தி நாம கவலைப்படக் கூடாது. இந்த உறவு கட்டாயமானது.
அதனால, நீ இதுக்குச் சம்மதிக்கணும், மங்கை ?" என்றார், அன்னபூசம். கூர்ந்து நோக்கியவள், பொறுமையாய் யோசித்தாள். 'ரெண்டு மனசுகளிலேயும் களங்கம் இல்லாதப்போ, இப்படி வாழறது ஒண்ணும் தப்பா ஆயிடாது...' என்ற நினைப்பு, அவள் மனதில் விரிய ஆரம்பித்தது. அன்னபூசம் பேச்சை ஏற்கும் தினுசில் மவுனமாக இருந்தாள். வெளியே வானம், 'சோ'வென்று மழையைக் கொட்டி, இவர்களை ஆசீர்வதித்துக் கொண்டிருந்தது.
கருத்துகள் இல்லை
"Please be respectful. Anonymous comments are allowed."